DHCP, Internet Protokolüne (IP) bağlı çalışan ağlardaki hostlar (yani ağa bağlanan cihazlar) için bir ağ yapılandırma protokolüdür. İster yerel ağdaki bir bilgisayar, ister bir yazıcı ya da başka bir cihaz olsun, ağa bağlanan her cihazın bir IP adresi olmak zorundadır. IP aglarına bağlanan cihazların, diğer hostlarla (yani ağa bağlı diğer cihazlarla) iletişim kurabilmeleri için yapılandırılmaları gerekir. Bu yapılandırmada ihtiyaç duyulan temel bilgi IP adresidir. DHCP, ağa bağlanmaya çalışan cihazlara otomatik olarak bir IP adres tahsisi yapar (dinamik IP adresi). Yani, ağa bağlanan cihazın belirli bir IP adresine bağlı olması yerine, o anda ağa tahsis edilen bir alt ağdan (subnet) veya “havuzdan” boşta olan bir IP adresi tahsis edilir. Örneğin büyük bir şirket içerisinde bilgisayarlar veya dizüstü bilgisayarları sık sık yer değiştirir, yazıcılar bir yerden başka bir yere taşınır. DHCP olmaksızın, bu cihazlar her ağa bağlanmaya çalıştığında birisinin bir IP adresi bulması gerekirdi. Ama DHCP bu yer değiştiren, kapatılıp tekrar açılan bilgisayarlara otomatik olarak IP adresi atamak suretiyle İnternete güvenli bir şekilde bağlanmasını sağlar.

1. Temel olarak DHCP atama süreci aşağıdaki şekilde gelişir:

2. Ağ etkin bir cihaz İnternete (veya) ağa bağlanmaya çalışır.

3. Ağ, bir IP adresi ister.

4. DHCP Sunucu ağ etkin cihaza bir router tarafından ağa iletilen bir IP adresi tahsis eder (kiralar).

5. DHCP, ilgili ağ sunucularında IP adresi ve diğer yapılandırma bilgilerini günceller.

6. Ağ etkin cihaz IP adresini kabul ederek ağa bağlanır.

7. Ağ etkin cihazın internet (ağ) bağlantısı kesilince IP adresi boşta kalır ve ağın IP adresler havuzuna döner.

8. DHCP bu IP adresini başka bir ağ etkin cihaza tahsis eder.