Uzay, sayısız ölümcül alanın yer aldığı son derece tehlikeli bir alan. Büyüklüğü hakkında bir şey söylemeyeceğim, ancak gerçekten büyük olduğunu söylemek sanırım yeterli olacaktır. Uzayda sayısız ölümcül materyal bulunuyor. Milyonlarca derecede yanan yıldızlardan, sizi bir çırpıda öldürecek radyasyona kadar birçok tehlike yer alıyor. Kendi yıldızımız olan Güneş’ten çok daha büyük yıldızların bulunması, yıldızları oluşturan bulutsuların olması derken bu olaylar uzayıp gider. Ancak, bütün bu saydıklarımız arasında hiçbiri bir karadeliğin ölümcüllüğünün yanına yaklaşamaz.

Güneşimizin binlerce kat büyüğü yıldızları bile bir çırpıda yutabilen kara delikler, uzun yıllardır hakkında en az şey bilinen ama en çok merak edilen uzay yapılarından birisi oldu. Kara delikler aslında görünmez, biz onları etrafında yarattığı etkiden fark ediyoruz. Sonuçta devasa bir yıldızın yutulduğu bir boşluk görünce burada bir terslik olduğunu anlamak güç olmamalı.

Bu kara delikler için yeni bir simülasyon geliştirildi. Geliştirilen simülasyon, süper öldürücü, devasa ve hızlı kara deliklerin varlığını açıklamak için atılan adımlardan birisi olarak gözüküyor. Simülasyonda, radyasyonun ve bazı maddelerin birleşmesini anlamak için çeşitli kodlar kullanılıyor.

Los Alamos Ulusal Laboratuvarı!nın Teorik Tasarım Bölümü’nde görevli Joseph Smidt, yaptığı açıklamada “ Süperkanslı kara deliklerin ne kadar hızlı ve büyük olabileceğini anlamaya çalışıyoruz.” açıklamalarında bulundu. Evrenin ilerisine, ilk gelişim zamanlarına baktığımız zaman süper karanlık, kara delikle keşfedildi. Asıl soru, bu kara delikler nasıl bu kadar hızlılar? Bu simülasyon ile bu sorulara cevap arayan bilim insanları, maddenin ve radyasyonun modellenmesi için kodları kullanarak çökmüş yıldızlardan bir simülasyon yaratmayı başardılar. Kozmolojik olarak beklenenden daha kısa sürede oluşan süper öldürücü kara delikleri, eğer ona uygun bir güneş bulursak kendimiz de yaratabiliriz. Bilim insanları bu araştırmalara devam etmekteler.

Kara delikler hakkında en az şey bilinen gök cisimleri. Ama bu konuda duyduğum en iyi kara delik açıklaması Cosmos belgeselinden olmuştu. Uzayı bir çarşaf olarak düşünürsek, kara delikler çarşafın üzerinde açılan delikler olarak açıklanabilir. Bizim güneşimizden çok daha büyük yıldızların oluşturduğu kara delikler, güneşin çok fazla yoğunlaşmasından dolayı, uzayın o yoğunlaşmayı kaldıramaması durumunda oluşuyor. Kara delikler hakkında çok derin sorular bulunuyor. Bunlar arasında en çarpıcı olanı, bizim evrenimizde bir başka evrenin kara deliği olma ihtimali. Bu da demek oluyor ki açılan her kara delik, kendisine yeni bir evren yaratıyor. Işığın bile kaçamadığı kara deliklerin nasıl çalıştığını daha çok uzun süreler çözemeyeceğiz. Belli mi olur, belki de ileride insanoğlu bir kara deliği bile dizginleyecek konuma gelebilir.